حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ نَرَى إِلاَّ أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا قَدِمْنَا تَطَوَّفْنَا بِالْبَيْتِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ أَنْ يُحِلَّ فَأَحَلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ .
Usmon ibn Abu Shayba bizga aytib berdi, Jarir bizga Mansurdan, u Ibrohimdan, u al-Asvaddan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qildi. U shunday dedi: Biz Rasululloh ﷺ bilan (yoʻlga) chiqdik va buni hajdan boshqa narsa deb bilmasdik. Yetib kelganimizda Baytni tavof qildik. Shunda Rasululloh ﷺ hadiy (qurbonlik hayvoni) olib kelmagan kishilarga ihromdan chiqishni buyurdilar va hadiy olib kelmaganlar ihromdan chiqdilar.