حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ مَا بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ { رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ } .
Abdulloh ibn Soib (roziyallohu anhu) aytadilar: «Rasululloh ﷺ ikki burchak orasida: {Robbano, otino fid-dunyo hasanatan va fil-oxiroti hasanatan va qino azoban-nor (Ey Robbimiz, bizga dunyoda ham yaxshilik, oxiratda ham yaxshilik ato et va bizni doʻzax azobidan saqla)} deb aytayotganlarini eshitdim».