حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ فَلَمَّا أَصْبَحَ - يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - وَوَقَفَ عَلَى قُزَحَ فَقَالَ " هَذَا قُزَحُ وَهُوَ الْمَوْقِفُ وَجَمْعٌ كُلُّهَا مَوْقِفٌ وَنَحَرْتُ هَا هُنَا وَمِنًى كُلُّهَا مَنْحَرٌ فَانْحَرُوا فِي رِحَالِكُمْ " .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «U zot — yaʼni Nabiy ﷺ — tong otgach, Quzah (togʻi) ustida toʻxtab: ‹Mana bu Quzahdir va u toʻxtaydigan joydir, Jamʼ (Muzdalifa)ning hammasi toʻxtaydigan joydir. Men shu yerda qurbonlik soʻydim, Minoning hammasi qurbonlik soʻyiladigan joydir. Bas, oʻz manzillaringizda qurbonlik soʻyaveringlar›, dedilar», dedi.