حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي حَرِيزٌ، أَوْ أَبُو حَرِيزٍ - الشَّكُّ مِنْ يَحْيَى - أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ فَرُّوخَ، يَسْأَلُ ابْنَ عُمَرَ قَالَ إِنَّا نَتَبَايَعُ بِأَمْوَالِ النَّاسِ فَيَأْتِي أَحَدُنَا مَكَّةَ فَيَبِيتُ عَلَى الْمَالِ فَقَالَ أَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَاتَ بِمِنًى وَظَلَّ .
Ibn Jurayj (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdurrahmon ibn Farrux Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan soʻrab: «Biz odamlarning mollari bilan savdo qilamiz. Bas, birimiz Makkaga kelib, mol ustida (yaʼni molni qoʻriqlab) tunab qoladi (shu joiz boʻladimi?)» dedi. U: «Rasululloh ﷺ ga kelsak, u zot Minoda kechasi ham, kunduzi ham qoldilar», dedi.