حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يُخْتَلَى خَلاَهَا وَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهَا وَلاَ تُلْتَقَطُ لُقَطَتُهَا إِلاَّ لِمَنْ أَشَادَ بِهَا وَلاَ يَصْلُحُ لِرَجُلٍ أَنْ يَحْمِلَ فِيهَا السِّلاَحَ لِقِتَالٍ وَلاَ يَصْلُحُ أَنْ يُقْطَعَ مِنْهَا شَجَرَةٌ إِلاَّ أَنْ يَعْلِفَ رَجُلٌ بَعِيرَهُ " .
Ali (roziyallohu anhu)dan mana shu qissada Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadiki, u zot shunday dedilar: «Uning (Madinaning) koʻkati oʻrilmaydi, ovi quvilmaydi, tushib qolgan narsasi (luqatasi) faqat uni eʼlon qiluvchi kishi tomonidangina olinadi. Kishiga unda jang uchun qurol koʻtarishi joiz emas. Va undan biror daraxtni kesish joiz emas, faqat kishi tuyasiga yem qilish uchungina (boʻlsa, mustasno)».