حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ فِيمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنَ الْقُرْآنِ عَشْرُ رَضَعَاتٍ يُحَرِّمْنَ ثُمَّ نُسِخْنَ بِخَمْسٍ مَعْلُومَاتٍ يُحَرِّمْنَ فَتُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُنَّ مِمَّا يُقْرَأُ مِنَ الْقُرْآنِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Alloh azza va jalla Qurʼonda nozil qilgan (hukmlar) orasida ‹oʻn marta emizish nikohni harom qiladi› degani bor edi. Soʻng bu hukm ‹besh marta maʼlum emizish harom qiladi› degan (hukm) bilan bekor qilindi. Nabiy ﷺ vafot etganlarida, bu (besh emizish hukmi yozilgan soʻzlar) Qurʼondan oʻqiladigan (oyatlar) qatorida edi» dedi.