حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَعَلَيْهِ رَدْعُ زَعْفَرَانٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَهْيَمْ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً . قَالَ " مَا أَصْدَقْتَهَا " . قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ . قَالَ " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ " .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Abdurrahmon ibn Avfning ustida zaʼfaron izini (sariq dogʻni) koʻrdilar. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Bu nima?» dedilar. U: ‹Ey Rasululloh, men bir ayolga uylandim›, dedi. (U zot): «Unga qancha mahr berding?» dedilar. U: ‹Bir danak ogʻirligida oltin›, dedi. (U zot): «Garchi bitta qoʻy bilan boʻlsa-da, valima (toʻy taomi) ber», dedilar.