حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، وَإِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ إِذَا تَزَوَّجَ الْبِكْرَ عَلَى الثَّيِّبِ أَقَامَ عِنْدَهَا سَبْعًا . وَإِذَا تَزَوَّجَ الثَّيِّبَ أَقَامَ عِنْدَهَا ثَلاَثًا . وَلَوْ قُلْتُ إِنَّهُ رَفَعَهُ لَصَدَقْتُ وَلَكِنَّهُ قَالَ السُّنَّةُ كَذَلِكَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadi: (Bir kishi) eri oʻtgan (tul) xotini ustiga bokira qizga uylansa, uning oldida yetti (kun) turadi. Eri oʻtgan (tul) ayolga uylansa, uning oldida uch (kun) turadi. Agar men buni (Nabiy ﷺga) marfuʼ (koʻtarib nisbat berdi) desam, rost aytgan boʻlardim, lekin u: «Sunnat shunday», dedi.