حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لِكُلِّ ابْنِ آدَمَ حَظُّهُ مِنَ الزِّنَا " . بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ " وَالْيَدَانِ تَزْنِيَانِ فَزِنَاهُمَا الْبَطْشُ وَالرِّجْلاَنِ تَزْنِيَانِ فَزِنَاهُمَا الْمَشْىُ وَالْفَمُ يَزْنِي فَزِنَاهُ الْقُبَلُ " .
Muso ibn Ismoil bizga hadis aytdi, (unga) Hammod (aytdi), (u) Suhayl ibn Abu Solih (orqali), (u) otasidan, (u) Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ: «Har bir Odam farzandi uchun zinodan oʻz nasibasi bor», dedilar — shu qissa bilan. U zot: «Ikki qoʻl ham zino qiladi, ularning zinosi ushlash (tutmoq)dir; ikki oyoq ham zino qiladi, ularning zinosi yurishdir; ogʻiz ham zino qiladi, uning zinosi boʻsa olishdir», dedilar.