حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ لِي جَارِيَةً أَطُوفُ عَلَيْهَا وَأَنَا أَكْرَهُ أَنْ تَحْمِلَ . فَقَالَ " اعْزِلْ عَنْهَا إِنْ شِئْتَ فَإِنَّهُ سَيَأْتِيهَا مَا قُدِّرَ لَهَا " . قَالَ فَلَبِثَ الرَّجُلُ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ إِنَّ الْجَارِيَةَ قَدْ حَمَلَتْ . قَالَ " قَدْ أَخْبَرْتُكَ أَنَّهُ سَيَأْتِيهَا مَا قُدِّرَ لَهَا " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Mening bir kanizagim bor, men u bilan yaqinlik qilaman, lekin uning homilador boʻlishini yoqtirmayman», dedi. U zot: «Agar xohlasang, undan azl qil. Lekin unga taqdir etilgan narsa, albatta keladi», dedilar. (Jobir) aytadi: Soʻng u kishi bir muddat (kutib) turdi, keyin u zotning huzuriga kelib: «Kanizak homilador boʻldi», dedi. U zot: «Men senga unga taqdir etilgan narsa, albatta kelishini aytmaganmidim?», dedilar.