قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عِيسَى، يُحَدِّثُ بِهِ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَكَمَ بْنَ أَبَانَ، يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ عَنْ عِكْرِمَةَقَالَ أَبُو دَاوُدَ كَتَبَ إِلَىَّ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، بِمَعْنَاهُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Abu Dovud (rahimahulloh) dedi: Men Muhammad ibn Isoning bu hadisni rivoyat qilayotganini eshitdim. U: «Bizga Muʼtamir rivoyat qilib aytdi», dedi. U (Muʼtamir): «Men Hakam ibn Abonning bu hadisni rivoyat qilayotganini eshitdim, u Ibn Abbosni zikr qilmadi va: ‹Ikrimadan›, dedi», dedi. Abu Dovud (rahimahulloh) dedi: Husayn ibn Hurays menga (xat) yozib aytdi: Bizga Fazl ibn Muso xabar berdi: U Maʼmardan, u Hakam ibn Abondan, u Ikrimadan, u Ibn Abbosdan, u Nabiy ﷺdan shu maʼnoda rivoyat qildi.