حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنِي أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ كُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ الْجَامِعِ مَعَ الأَسْوَدِ فَقَالَ أَتَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ قَيْسٍ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - فَقَالَ مَا كُنَّا لِنَدَعَ كِتَابَ رَبِّنَا وَسُنَّةَ نَبِيِّنَا صلى الله عليه وسلم لِقَوْلِ امْرَأَةٍ لاَ نَدْرِي أَحَفِظَتْ ذَلِكَ أَمْ لاَ .
Abu Ishoq (rahimahulloh) aytdi: Men jome masjidda Asvad bilan birga edim. U aytdi: Fotima binti Qays Umar ibnul Xattob (roziyallohu anhu) huzuriga keldi. Shunda u (Umar): «Biz bir ayolning soʻzi uchun — uni eslab qolgan-qolmaganini ham bilmasak — Robbimizning Kitobi va Nabiyimiz ﷺ ning Sunnatini tark etmaymiz», dedi.