حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ طُلِّقَتْ خَالَتِي ثَلاَثًا فَخَرَجَتْ تَجُدُّ نَخْلاً لَهَا فَلَقِيَهَا رَجُلٌ فَنَهَاهَا فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَهَا " اخْرُجِي فَجُدِّي نَخْلَكِ لَعَلَّكِ أَنْ تَصَدَّقِي مِنْهُ أَوْ تَفْعَلِي خَيْرًا " .
Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Xolam uch taloq bilan taloq qilindi, soʻngra u oʻzining xurmolarini terish (oʻrish) uchun chiqdi. Bir kishi unga duch kelib, uni (chiqishdan) qaytardi. Shunda u Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdi. U zot unga: «Chiqaver va xurmolaringni terib ol, ehtimol sen undan sadaqa qilarsan yoki (boshqa) bir yaxshilik qilarsan», dedilar.