حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ الْقُرَشِيِّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُدَيْلٍ، بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ قَالَ فَبَيْنَمَا هُوَ مُعْتَكِفٌ إِذْ كَبَّرَ النَّاسُ فَقَالَ مَا هَذَا يَا عَبْدَ اللَّهِ قَالَ سَبْىُ هَوَازِنَ أَعْتَقَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَتِلْكَ الْجَارِيَةُ . فَأَرْسَلَهَا مَعَهُمْ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U (Umar) eʼtikofda oʻtirgan paytida, birdan odamlar takbir aytib yuborishdi. Shunda u: «Bu nima, ey Abdulloh?» dedi. U: «Bular Havozin asirlari boʻlib, Nabiy ﷺ ularni ozod qildilar», dedi. U: «Anavi joriya ham (ozod boʻldimi)?» dedi. Soʻng uni (joriyani) ular bilan birga yuborib yubordi.