حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سُئِلَ أَىُّ الْمُؤْمِنِينَ أَكْمَلُ إِيمَانًا قَالَ " رَجُلٌ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ وَرَجُلٌ يَعْبُدُ اللَّهَ فِي شِعْبٍ مِنَ الشِّعَابِ قَدْ كُفِيَ النَّاسُ شَرَّهُ " .
Abu Said (al-Xudriy) (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladiki, u zotdan: «Moʻminlarning qaysi biri imoni jihatidan eng komilroq?» deb soʻraldi. U zot: «Joni va moli bilan Alloh yoʻlida jihod qiladigan kishi hamda togʻ darasidan birida odamlarni oʻzining yomonligidan saqlagan holda Allohga ibodat qiladigan kishi», dedilar.