حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ كَثِيرٍ أَبُو غَسَّانَ الْعَنْبَرِيُّ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَتْ . فَذَكَرَ مِثْلَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَقْوَى هَذِهِ الأَحَادِيثِ حَدِيثُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ وَالْبَاقِيَةُ ضِعَافٌ .
Muhammad ibn Bashshor bizga rivoyat qildi, menga Yahyo ibn Kasir Abu Gʻasson al-Anbariy Usmon ibn Saʼddan, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. (Anas): «(Qilichning dastasi) edi…», deb xuddi shunga oʻxshashini zikr qildi. Abu Dovud aytdi: Bu hadislarning eng kuchlisi Said ibn Abil-Hasanning hadisidir, qolganlari zaifdir.