حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ سُهَيْلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي زَائِدَةَ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ غُلاَمًا، لاِبْنِ عُمَرَ أَبَقَ إِلَى الْعَدُوِّ فَظَهَرَ عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ فَرَدَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى ابْنِ عُمَرَ وَلَمْ يُقْسَمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ غَيْرُهُ رَدَّهُ عَلَيْهِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Ibn Umarning bir quli qochib dushman tomonga oʻtib ketgan edi. Soʻng musulmonlar ular ustidan gʻolib keldilar. Rasululloh ﷺ uni Ibn Umarga qaytarib berdilar, u (oʻlja sifatida) taqsim qilinmadi. Abu Dovud aytadi: Boshqasi: «Uni unga Xolid ibn al-Valid qaytarib berdi», dedi.