حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي مُجَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ قُلْتُ هَلْ كُنْتُمْ تُخَمِّسُونَ - يَعْنِي الطَّعَامَ - فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَصَبْنَا طَعَامًا يَوْمَ خَيْبَرَ فَكَانَ الرَّجُلُ يَجِيءُ فَيَأْخُذُ مِنْهُ مِقْدَارَ مَا يَكْفِيهِ ثُمَّ يَنْصَرِفُ .
Muhammad ibn al-Aloʼ bizga aytib berdi: Abu Muoviya bizga, Abu Ishoq ash-Shayboniy bizga, u Muhammad ibn Abu Mujolid orqali Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U aytdi: Men: «Rasululloh ﷺ davrida siz (taomdan) beshdan bir ulush ajratarmidingiz?» deb soʻradim. U: «Xaybar kuni biz taomga erishgan edik. Kishi kelib, undan oʻziga yetadigan miqdorda olar, soʻng qaytib ketardi», dedi.