حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صُدْرَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي عُمَارَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طُعْمَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أَصْحَابِهِ ضَحَايَا فَأَعْطَانِي عَتُودًا جَذَعًا - قَالَ - فَرَجَعْتُ بِهِ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُ جَذَعٌ . قَالَ " ضَحِّ بِهِ " . فَضَحَّيْتُ بِهِ .
Muhammad ibn Sudron bizga aytdiki, Abdulaʼlo ibn Abdulaʼlo bizga aytdi, Muhammad ibn Ishoq bizga aytdi, Umora ibn Abdulloh ibn Tuʼma menga aytdi, u Said ibn al-Musayyabdan, u Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U dedi: Rasululloh ﷺ ashoblari oʻrtasida qurbonliklarni taqsimladilar va menga bir yoshga toʻlmagan echki (uloq) berdilar. (U) dedi: Men uni qaytarib u zotning oldilariga olib bordim va: Albatta bu jazaa (yoshi toʻlmagan)dir, dedim. U zot: «Uni qurbonlik qil», dedilar. Shunda men uni qurbonlik qildim.