حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ فَيْرُوزَ، قَالَ سَأَلْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ مَا لاَ يَجُوزُ فِي الأَضَاحِي فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصَابِعِي أَقْصَرُ مِنْ أَصَابِعِهِ وَأَنَامِلِي أَقْصَرُ مِنْ أَنَامِلِهِ فَقَالَ " أَرْبَعٌ لاَ تَجُوزُ فِي الأَضَاحِي الْعَوْرَاءُ بَيِّنٌ عَوَرُهَا وَالْمَرِيضَةُ بَيِّنٌ مَرَضُهَا وَالْعَرْجَاءُ بَيِّنٌ ظَلْعُهَا وَالْكَسِيرُ الَّتِي لاَ تَنْقَى " . قَالَ قُلْتُ فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يَكُونَ فِي السِّنِّ نَقْصٌ . قَالَ " مَا كَرِهْتَ فَدَعْهُ وَلاَ تُحَرِّمْهُ عَلَى أَحَدٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَيْسَ لَهَا مُخٌّ .
Hafs ibn Umar an-Namariy bizga Shuʼbadan, u Sulaymon ibn Abdurrahmondan, u Ubayd ibn Fayruzdan rivoyat qildi. (Ubayd) dedi: Men Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan qurbonliklarda nimalar joiz boʻlmasligini soʻradim. U dedi: Rasululloh ﷺ oramizda turib (qoʻllari bilan ishora qilib aytdilar) — mening barmoqlarim u zotning barmoqlaridan kaltaroq, bandlarim u zotning bandlaridan kaltaroqdir —: «Toʻrt (xil hayvon) qurbonlikda joiz boʻlmaydi: koʻrligi ochiq-oydin koʻzi koʻr boʻlgan, kasalligi ochiq-oydin koʻrinib turgan kasal, oqsoqligi ochiq-oydin bilinib turgan oqsoq va iligi qolmagan (oriqlab ketgan) singan hayvon». (Ubayd) dedi: Men: «Men tishida nuqson boʻlishini ham yoqtirmayman», dedim. U: «Oʻzing yoqtirmaganni qoldir, lekin uni biror kishiga harom qilma», dedi. Abu Dovud dedi: Uning (iligi qolmagan hayvonning) iligi yoʻqdir.