حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي بُرَيْدَةَ، يَقُولُ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا وُلِدَ لأَحَدِنَا غُلاَمٌ ذَبَحَ شَاةً وَلَطَخَ رَأْسَهُ بِدَمِهَا فَلَمَّا جَاءَ اللَّهُ بِالإِسْلاَمِ كُنَّا نَذْبَحُ شَاةً وَنَحْلِقُ رَأْسَهُ وَنَلْطَخُهُ بِزَعْفَرَانٍ .
Abdulloh ibn Burayda aytadi: Otam Burayda (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Biz johiliyat davrida birortamizning oʻgʻil farzandi tugʻilsa, bir qoʻy soʻyib, uning boshini (qoʻyning) qoniga belar edik. Alloh Islomni keltirgach esa, biz bir qoʻy soʻyib, uning boshini qirtishlaydigan va zaʼfaron bilan moylaydigan boʻldik.