حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ رَأَى عُمَارَةُ بْنُ رُؤَيْبَةَ بِشْرَ بْنَ مَرْوَانَ وَهُوَ يَدْعُو فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ فَقَالَ عُمَارَةُ قَبَّحَ اللَّهُ هَاتَيْنِ الْيَدَيْنِ . قَالَ زَائِدَةُ قَالَ حُصَيْنٌ حَدَّثَنِي عُمَارَةُ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ مَا يَزِيدُ عَلَى هَذِهِ يَعْنِي السَّبَّابَةَ الَّتِي تَلِي الإِبْهَامَ .
Husayn ibn Abdurrahmondan rivoyat qilinadi: Umora ibn Ruvaybaning Bishr ibn Marvonni juma kuni (minbar ustida) qoʻllarini koʻtarib duo qilayotganini koʻrgan edi. Shunda Umora: «Alloh bu ikki qoʻlni xunuk qilsin!» — dedi. Zoida aytadi: Husayn aytdi: Menga Umora (roziyallohu anhu) shunday deb rivoyat qildi: «Men Rasululloh ﷺni minbar ustida koʻrgan edim, u zot mana bundan — yaʼni bosh barmoqqa yaqin koʻrsatkich barmogʻini (koʻtarishdan) — ortiq qilmas edilar».