حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، - يَعْنِي الطَّيَالِسِيَّ - وَمُسْلِمٌ قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطِيَّةَ، عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ عَطِيَّةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ جَمَعَ نِسَاءَ الأَنْصَارِ فِي بَيْتٍ فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَامَ عَلَى الْبَابِ فَسَلَّمَ عَلَيْنَا فَرَدَدْنَا عَلَيْهِ السَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ أَنَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْكُنَّ . وَأَمَرَنَا بِالْعِيدَيْنِ أَنْ نُخْرِجَ فِيهِمَا الْحُيَّضَ وَالْعُتَّقَ وَلاَ جُمُعَةَ عَلَيْنَا وَنَهَانَا عَنِ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ .
Ismoil ibn Abdurrahmon ibn Atiyya oʻz buvisi Ummu Atiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, ansor ayollarini bir uyga jamladilar va bizga Umar ibn al-Xattobni yubordilar. U eshik oldida turib bizga salom berdi, biz unga salomni qaytardik. Soʻng u: «Men sizlarga Rasululloh ﷺning elchisiman», dedi. U bizga har ikki hayitda hayzli ayollarni hamda parda ortidagi (yosh) qizlarni olib chiqishni buyurdi, bizga juma (namozi) farz emasligini va janozalarga ergashishdan qaytarganliklarini (aytdi).