حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عِيسَى، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْمَغْرِبَ سَاعَةَ تَغْرُبُ الشَّمْسُ إِذَا غَابَ حَاجِبُهَا .
Amr ibn Ali bizga Safvon ibn Iysodan, u Yazid ibn Abu Ubayddan, u Salama ibn Akvaʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytdi: Paygʻambar ﷺ shom namozini quyosh botgan, uning yuqori chekkasi gʻoyib boʻlgan onida oʻqir edilar.