حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ مَكَثْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِصَلاَةِ الْعِشَاءِ فَخَرَجَ إِلَيْنَا حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ أَوْ بَعْدَهُ فَلاَ نَدْرِي أَشَىْءٌ شَغَلَهُ أَمْ غَيْرُ ذَلِكَ فَقَالَ حِينَ خَرَجَ " أَتَنْتَظِرُونَ هَذِهِ الصَّلاَةَ لَوْلاَ أَنْ تَثْقُلَ عَلَى أُمَّتِي لَصَلَّيْتُ بِهِمْ هَذِهِ السَّاعَةَ " . ثُمَّ أَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَقَامَ الصَّلاَةَ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U dedi: «Bir kecha xufton namozi uchun Rasululloh ﷺni kutib oʻtirdik. U zot bizning oldimizga kechaning uchdan biri oʻtganda yoki undan keyinroq chiqdilar. Biz u zotni biror narsa mashgʻul qildimi yoki boshqa narsami — buni bilmas edik. U zot chiqqanlarida: ‹Mana shu namozni kutyapsizlarmi? Agar ummatimga ogʻir boʻlmaganida edi, ularga bu namozni mana shu soatda oʻqirdim›, dedilar. Soʻng muazzinga buyurdilar, u namozga iqomat aytdi».