حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو هَاشِمٍ، - يَعْنِي الزَّعْفَرَانِيَّ - حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ وَقَّاصٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَكُونُ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ مِنْ بَعْدِي يُؤَخِّرُونَ الصَّلاَةَ فَهِيَ لَكُمْ وَهِيَ عَلَيْهِمْ فَصَلُّوا مَعَهُمْ مَا صَلَّوُا الْقِبْلَةَ " .
Abul-Validut-Tayolisiy bizga Abu Hoshim — yaʼni az-Zaʼfaroniydan, unga Solih ibn Ubayd Qabisa ibn Vaqqos (roziyallohu anhu)dan hadis aytib berdi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Mendan keyin ustingizdan namozni kechiktiradigan amirlar boʻladi. Bas, u (oʻz vaqtida oʻqigan namoz) sizning foydangizga va ularning ziyoniga boʻladi. Modomiki, ular qiblaga qarab namoz oʻqir ekan, ular bilan birga oʻqinglar», dedilar.