حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَنَامُوا عَنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ فَاسْتَيْقَظُوا بِحَرِّ الشَّمْسِ فَارْتَفَعُوا قَلِيلاً حَتَّى اسْتَقَلَّتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَ مُؤَذِّنًا فَأَذَّنَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَقَامَ ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ .
Vahb ibn Baqiyya bizga Xoliddan, u Yunus ibn Ubayddan, u al-Hasandan, u Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan xabar berdi: Rasululloh ﷺ bir safarlarida edilar. Bas, (odamlar) bomdod namozidan (uxlab) qolishdi va quyoshning issigʻidan uygʻonishdi. Soʻng quyosh koʻtarilguncha biroz yurishdi, keyin (u zot) bir muazzinga buyurdilar, u azon aytdi. (U zot) bomdoddan oldin ikki rakaat (sunnat) oʻqidilar, soʻng iqomat aytildi, keyin bomdodni oʻqidilar.