حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ بِشْرِ بْنِ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ لَقِيتُ عُقْبَةَ بْنَ مُسْلِمٍ فَقُلْتُ لَهُ بَلَغَنِي أَنَّكَ حَدَّثْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَالَ " أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ " . قَالَ أَقَطُّ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ قَالَ الشَّيْطَانُ حُفِظَ مِنِّي سَائِرَ الْيَوْمِ .
Ismoil ibn Bishr ibn Mansur bizga hadis aytib, Abdurrahmon ibn Mahdiy bizga hadis aytib, u Abdulloh ibn al-Muborakdan, u Hayva ibn Shurayhdan rivoyat qiladi. U aytdi: «Men Uqba ibn Muslim bilan uchrashib, unga: ‹Menga shu xabar yetdiki, sen Abdulloh ibn Amr ibn al-Osdan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilibsan: u zot masjidga kirganlarida: «Aʼuzu billahil-aziymi va bivajhihil-kariymi va sultonihil-qadiymi minash-shaytonir-rojiym (Quvilgan shaytondan ulugʻ Allohga, Uning karamli zotiga va azaliy saltanatiga panoh tilayman)», der edilar›, dedim. U: ‹Shu qadarmi?›, dedi. Men: ‹Ha›, dedim. U: ‹Kim shuni aytsa, shayton: «U mendan kun boʻyi saqlandi», deydi›, dedi».