حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، - يَعْنِي ابْنَ الطَّبَّاعِ - حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مُرُوا الصَّبِيَّ بِالصَّلاَةِ إِذَا بَلَغَ سَبْعَ سِنِينَ وَإِذَا بَلَغَ عَشْرَ سِنِينَ فَاضْرِبُوهُ عَلَيْهَا " .
Muhammad ibn Iso — yaʼni Ibn at-Tabboʼ — bizga aytib berdi: Ibrohim ibn Saʼd bizga Abdulmalik ibn ar-Rabiy ibn Sabradan, u otasidan, u bobosi (Sabra) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U: Nabiy ﷺ: «Bolaga yetti yoshga yetganida namozni buyuringlar, oʻn yoshga yetganida esa uning uchun (yaʼni namozni tark etgani uchun) uni uringlar», dedilar, dedi.