حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنِي دَاوُدُ بْنُ سَوَّارٍ الْمُزَنِيُّ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَزَادَ " وَإِذَا زَوَّجَ أَحَدُكُمْ خَادِمَهُ عَبْدَهُ أَوْ أَجِيرَهُ فَلاَ يَنْظُرْ إِلَى مَا دُونَ السُّرَّةِ وَفَوْقَ الرُّكْبَةِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهِمَ وَكِيعٌ فِي اسْمِهِ وَرَوَى عَنْهُ أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَمْزَةَ سَوَّارٌ الصَّيْرَفِيُّ .
Zuhayr ibn Harb bizga aytib berdi: Vakiʼ bizga aytib berdi: Menga Dovud ibn Savvor al-Muzaniy oʻz isnodi bilan va oʻsha maʼnoda aytib berdi hamda (quyidagini) ziyoda qildi: «Biringiz oʻz xizmatchisini, qulini yoki ishchisini uylantirsa, (qulning) kindigidan past va tizzasidan yuqori joyiga qaramasin». Abu Dovud aytdi: Vakiʼ uning ismida (Dovud ibn Savvor deb) xato qildi. Abu Dovud at-Toyolisiy esa undan bu hadisni rivoyat qilib: «Bizga Abu Hamza Savvor as-Sayrafiy aytib berdi», dedi.