حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الأَذَانِ أَشْيَاءَ لَمْ يَصْنَعْ مِنْهَا شَيْئًا قَالَ فَأُرِيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ الأَذَانَ فِي الْمَنَامِ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ " أَلْقِهِ عَلَى بِلاَلٍ " . فَأَلْقَاهُ عَلَيْهِ فَأَذَّنَ بِلاَلٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَنَا رَأَيْتُهُ وَأَنَا كُنْتُ أُرِيدُهُ قَالَ " فَأَقِمْ أَنْتَ " .
Abdulloh ibn Zayd (roziyallohu anhu) aytadi: Nabiy ﷺ azon (uchun odamlarni chaqirish) borasida bir necha narsani (qilishni) niyat qildilar, ammo ulardan birortasini qilmadilar. (Roviy) aytadi: Soʻng Abdulloh ibn Zayd (roziyallohu anhu)ga tushida azon koʻrsatildi. U Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, (buni) ularga xabar berdi. U zot: «Buni Bilolga oʻrgat» dedilar. U buni unga oʻrgatdi va Bilol azon aytdi. Abdulloh: «Men uni (tushda) koʻrgan edim va men uni (oʻzim aytishni) istardim» dedi. (Nabiy ﷺ): «Sen esa iqomat ayt» dedilar.