حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ائْذَنُوا لِلنِّسَاءِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِاللَّيْلِ " . فَقَالَ ابْنٌ لَهُ وَاللَّهِ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ فَيَتَّخِذْنَهُ دَغَلاً وَاللَّهِ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ . قَالَ فَسَبَّهُ وَغَضِبَ وَقَالَ أَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ائْذَنُوا لَهُنَّ " . وَتَقُولُ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ
Mujohid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺ: «Ayollarga kechasi masjidlarga borishga izn beringlar», dedilar. Shunda uning oʻgʻli: «Allohga qasamki, biz ularga izn bermaymiz, ular buni (chiqishni) hiyla-yomonlikka aylantirib oladilar. Allohga qasamki, biz ularga izn bermaymiz», dedi. (Ibn Umar) uni soʻkdi va gʻazablanib dedi: «Men senga ‹Rasululloh ﷺ: ‹Ularga izn beringlar›, dedilar›, deb aytsam-u, sen esa: ‹Biz ularga izn bermaymiz›, deysanmi?!»