حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ أَصِيدُ أَفَأُصَلِّي فِي الْقَمِيصِ الْوَاحِدِ قَالَ " نَعَمْ وَازْرُرْهُ وَلَوْ بِشَوْكَةٍ " .
Salama ibn al-Akvaʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, men ovga chiqadigan kishiman, bir koʻylakda namoz oʻqiyveraymi?» dedim. U zot: «Ha, lekin uni hatto bir tikan bilan boʻlsa ham tugmalab (bogʻlab) ol», dedilar.