حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَسْبَلَ إِزَارَهُ فِي صَلاَتِهِ خُيَلاَءَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي حِلٍّ وَلاَ حَرَامٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا جَمَاعَةٌ عَنْ عَاصِمٍ مَوْقُوفًا عَلَى ابْنِ مَسْعُودٍ مِنْهُمْ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَأَبُو الأَحْوَصِ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ .
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Kim namozida izorini takabburlik bilan (tovonidan pastga) shilpillatib qoʻyib yuborsa, Alloh tomonidan unga na halollik bor va na haromlik (kechirim) bor». Abu Dovud aytdi: Bu hadisni Osimdan bir jamoa — jumladan Hammod ibn Salama, Hammod ibn Zayd, Abul-Ahvas va Abu Muoviya — Ibn Masʼudga mavquf (toʻxtatilgan) holda rivoyat qilishgan.