حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ هَانِئٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ مَحْمُودٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَدُفِعْنَا إِلَى السَّوَارِي فَتَقَدَّمْنَا وَتَأَخَّرْنَا فَقَالَ أَنَسٌ كُنَّا نَتَّقِي هَذَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Abdulhamid ibn Mahmud (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men juma kuni Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) bilan birga namoz oʻqidim. (Olomon koʻpligidan) bizni ustunlar tomon surib yuborishdi. Shunda biz oldinga ham, orqaga ham siljidik. Anas (roziyallohu anhu): «Biz Rasululloh ﷺ zamonlarida bundan saqlanar edik», dedi.