حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنِي عُتْبَةُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ وَإِذَا سَجَدَ فَرَّجَ بَيْنَ فَخِذَيْهِ غَيْرَ حَامِلٍ بَطْنَهُ عَلَى شَىْءٍ مِنْ فَخِذَيْهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا فُلَيْحٌ سَمِعْتُ عَبَّاسَ بْنَ سَهْلٍ يُحَدِّثُ فَلَمْ أَحْفَظْهُ فَحَدَّثَنِيهِ أُرَاهُ ذَكَرَ عِيسَى بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ قَالَ حَضَرْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ .
Abu Humayddan (roziyallohu anhu) ushbu hadis bilan rivoyat qilinadi, u dedi: U zot sajda qilganlarida sonlarining orasini ochar, qornini sonlarining hech bir qismiga tegizmas edilar. Abu Dovud aytdi: Buni Ibnul-Muborak rivoyat qilib: «Fulayh bizga xabar berdi, men Abbos ibn Sahlning hadis aytayotganini eshitdim, ammo uni yaxshi yodlay olmadim, soʻng u menga (boshqasi orqali) aytib berdi», dedi. Oʻylashimcha, u Iysa ibn Abdullohni zikr qildi, u (Iysa) Abbos ibn Sahldan eshitgan ekan, u (Abbos): «Men ushbu hadis bilan Abu Humayd as-Soidiy huzurida hozir boʻlgan edim», degan ekan.