حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ الْمَعْنَى - عَنْ عِمْرَانَ، عَنْ لاَحِقٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَوْ كُنْتُ قُدَّامَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَرَأَيْتُ إِبْطَيْهِ . زَادَ ابْنُ مُعَاذٍ قَالَ يَقُولُ لاَحِقٌ أَلاَ تَرَى أَنَّهُ فِي الصَّلاَةِ وَلاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَكُونَ قُدَّامَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَزَادَ مُوسَى يَعْنِي إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ .
Bashir ibn Nahik (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: u dedi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedilar: «Agar men Paygʻambar ﷺning oldilarida boʻlganimda, ularning ikki qoʻltiqlarini koʻrgan boʻlardim». Ibn Muoz (rivoyatida) shu ziyodani keltirdi: Lohiq dedi: «Koʻrmaysanmi, axir u namozda-yu, Rasululloh ﷺning oldilarida boʻlishi mumkin emas-ku!» Muso esa shu ziyodani keltirdi: yaʼni u zot takbir aytganlarida ikki qoʻllarini koʻtardilar.