حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ زُرْعَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ، يَقُولُ صَفُّ الْقَدَمَيْنِ وَوَضْعُ الْيَدِ عَلَى الْيَدِ مِنَ السُّنَّةِ .
Zurʼa ibn Abdurrahmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: u dedi: Men Ibn az-Zubayr (roziyallohu anhumo)ning shunday deganlarini eshitdim: «Ikki oyoqni toʻgʻri (baravar) qoʻyish va (bir) qoʻlni (boshqa) qoʻl ustiga qoʻyish sunnatdandir».