حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، أَخْبَرَنِي أَزْهَرُ بْنُ سَعِيدٍ الْحَرَازِيُّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ بِأَىِّ شَىْءٍ كَانَ يَفْتَتِحُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَتْ لَقَدْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَىْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ كَانَ إِذَا قَامَ كَبَّرَ عَشْرًا وَحَمِدَ اللَّهَ عَشْرًا وَسَبَّحَ عَشْرًا وَهَلَّلَ عَشْرًا وَاسْتَغْفَرَ عَشْرًا وَقَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي " . وَيَتَعَوَّذُ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ عَنْ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيِّ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ .
Osim ibn Humayd aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan: «Rasululloh ﷺ tunggi (nafl) namozni qaysi narsa bilan boshlar edilar?» — deb soʻradim. U: «Sen mendan shunday narsani soʻrading-ki, undan sendan oldin hech kim soʻramagan edi. U zot (namozga) turganlarida oʻn marta takbir aytar, oʻn marta Allohga hamd aytar, oʻn marta tasbeh aytar, oʻn marta tahlil (la ilaha illalloh) aytar, oʻn marta istigʻfor aytar va: ‹Allohumma-gʻfir li, vahdini, varzuqni, va ofini (Ey Alloh! Meni magʻfirat qil, menga hidoyat ber, menga rizq ber va menga ofiyat ber)› der va qiyomat kuni (turadigan) joyning tangligidan (Allohga) panoh soʻrar edilar» — dedi. Abu Dovud aytdi: Buni Xolid ibn Maʼdon Robiʼa al-Jurashiydan, u Oishadan oʻxshashini rivoyat qilgan.