حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ قَالَ سَمُرَةُ حَفِظْتُ سَكْتَتَيْنِ فِي الصَّلاَةِ سَكْتَةً إِذَا كَبَّرَ الإِمَامُ حَتَّى يَقْرَأَ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ عِنْدَ الرُّكُوعِ قَالَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَ فَكَتَبُوا فِي ذَلِكَ إِلَى الْمَدِينَةِ إِلَى أُبَىٍّ فَصَدَّقَ سَمُرَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَذَا قَالَ حُمَيْدٌ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنَ الْقِرَاءَةِ .
Yaʼqub ibn Ibrohim bizga rivoyat qildi: Ismoil bizga Yunusdan, u Hasandan rivoyat qildi. U aytdi: Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Men namozda ikkita jim turishni yodlab oldim: biri imom takbir aytganida toki qiroat qilguncha, ikkinchisi Fotihatul-Kitobni va surani oʻqib boʻlib, rukuʼ oldidan. (Roviy) aytdi: Imron ibn Husoyn buni unga inkor qildi. (Roviy) aytdi: Shunda ular bu haqda Madinaga, Ubayyga xat yozdilar, u Samurani tasdiqladi. Abu Dovud aytdi: Humayd ham bu hadisda shunday dedi: «Va qiroatni tugatganida bir jim turish».