حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَبِي عَوْنٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ عُمَرُ لِسَعْدٍ قَدْ شَكَاكَ النَّاسُ فِي كُلِّ شَىْءٍ حَتَّى فِي الصَّلاَةِ . قَالَ أَمَّا أَنَا فَأَمُدُّ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ وَلاَ آلُو مَا اقْتَدَيْتُ بِهِ مِنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) shunday dedi: Umar Saʼdga: «Odamlar har bir narsada, hatto namozda ham sendan shikoyat qilishyapti», dedi. U: «Men boʻlsam, dastlabki ikki rakatni choʻzaman, soʻnggi ikki rakatni qisqartiraman; Rasululloh ﷺ namozlarining qaysisiga ergashgan boʻlsam, unda hech kamchilikka yoʻl qoʻymayman», dedi. (Umar): «Sen haqingda menim oʻylaganim ham shu edi», dedi.