حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - عَنْ زَيْدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي السَّلُولِيُّ، - هُوَ أَبُو كَبْشَةَ - عَنْ سَهْلِ ابْنِ الْحَنْظَلِيَّةِ، قَالَ ثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ - يَعْنِي صَلاَةَ الصُّبْحِ - فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَهُوَ يَلْتَفِتُ إِلَى الشِّعْبِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَانَ أَرْسَلَ فَارِسًا إِلَى الشِّعْبِ مِنَ اللَّيْلِ يَحْرُسُ .
Robeʼ ibn Nofeʼ bizga Muoviyadan — yaʼni Ibn Sallomdan —, u Zayddan rivoyat qildi. U Abu Sallomning shunday deganini eshitgan: Menga Saluliy — u Abu Kabshadir — Sahl ibn al-Hanzaliyyadan (roziyallohu anhu) rivoyat qildi. U dedi: Namozga — yaʼni bomdod namoziga — iqomat aytildi, shunda Rasululloh ﷺ namoz oʻqib turib togʻ darasi tomonga oʻgirilib qaray boshladilar. Abu Dovud aytdi: U zot kechasi togʻ darasiga bir otliqni qoʻriqchilik qilish uchun yuborgan edilar.