حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْعِجْلِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ آدَمَ - حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، وَبَعْضِ، وَلَدِ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ قَالُوا بَقِيَتْ بَقِيَّةٌ مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ تَحَصَّنُوا فَسَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَحْقِنَ دِمَاءَهُمْ وَيُسَيِّرَهُمْ فَفَعَلَ فَسَمِعَ بِذَلِكَ أَهْلُ فَدَكَ فَنَزَلُوا عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً لأَنَّهُ لَمْ يُوجِفْ عَلَيْهَا بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ .
Husayn ibn Ali al-Ijliy bizga Yahyo — yaʼni ibn Odam — dan, u ibn Abu Zoidadan, u Muhammad ibn Ishoqdan, u az-Zuhriydan, Abdulloh ibn Abu Bakrdan va Muhammad ibn Maslamaning baʼzi farzandlaridan rivoyat qildi. Ular dedilar: Xaybar ahlidan bir guruh qoldiki, ular qalʼalariga berkinib olishdi. Soʻng ular Rasululloh ﷺ dan qonlarini saqlab qolishlarini va ularni (yurtlaridan) chiqarib yuborishlarini soʻrashdi. U zot shunday qildilar. Buni Fadak ahli eshitib, ular ham shunga oʻxshash shart bilan (taslim boʻlib) tushishdi. Shu sababli (Fadak) Rasululloh ﷺ ga xos boʻldi, chunki uning ustiga na ot va na tuya bilan (jang qilib) hujum qilingan emas edi.