حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ سُوَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ مَنْجُوفٍ - حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ، أَنَّ وَفْدَ، ثَقِيفٍ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْزَلَهُمُ الْمَسْجِدَ لِيَكُونَ أَرَقَّ لِقُلُوبِهِمْ فَاشْتَرَطُوا عَلَيْهِ أَنْ لاَ يُحْشَرُوا وَلاَ يُعْشَرُوا وَلاَ يُجَبُّوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَكُمْ أَنْ لاَ تُحْشَرُوا وَلاَ تُعْشَرُوا وَلاَ خَيْرَ فِي دِينٍ لَيْسَ فِيهِ رُكُوعٌ " .
Usmon ibn Abul Os (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Saqif elchilari Rasululloh ﷺ huzurlariga kelganlarida, u zot ularning qalblari yumshasin deb, ularni masjidga tushirdilar. Ular Rasululloh ﷺdan: jihodga chaqirilmasliklarini, ulardan ushr (zakot) olinmasligini va namozda ruku qilmasliklarini shart qilib soʻradilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Jihodga chaqirilmaslik va ushr (zakot) olinmaslik sizlarniki. Ammo ichida ruku boʻlmagan dinda hech qanday yaxshilik yoʻq», dedilar.