حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا بِهِ أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا قَرْيَةٍ أَتَيْتُمُوهَا وَأَقَمْتُمْ فِيهَا فَسَهْمُكُمْ فِيهَا وَأَيُّمَا قَرْيَةٍ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ خُمُسَهَا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ ثُمَّ هِيَ لَكُمْ " .
Hammom ibn Munabbih aytdi: Mana bular Abu Hurayra (roziyallohu anhu) bizga Rasululloh ﷺdan rivoyat qilib bergan narsalardir. Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir qishloqqa kelib unda turadigan boʻlsangiz, undagi ulushingiz oʻzingizniki. Qaysi bir qishloq Allohga va Uning Rasuliga itoatsizlik qilsa, uning beshdan biri Allohga va Rasuliga, soʻng (qolgani) sizlarnikidir», dedilar.