حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ كُلْثُومٍ، عَنْ زَيْنَبَ، أَنَّهَا كَانَتْ تَفْلِي رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ امْرَأَةُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَنِسَاءٌ مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ وَهُنَّ يَشْتَكِينَ مَنَازِلَهُنَّ أَنَّهَا تَضِيقُ عَلَيْهِنَّ وَيُخْرَجْنَ مِنْهَا فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُوَرَّثَ دُورَ الْمُهَاجِرِينَ النِّسَاءُ فَمَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَوَرِثَتْهُ امْرَأَتُهُ دَارًا بِالْمَدِينَةِ .
Zaynab (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ ning boshlarini titar (toʻzgʻitar) edi, u zotning oldilarida Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning xotini va muhojir ayollardan bir nechtasi bor edi. Ular oʻz uylarining oʻzlariga torlik qilayotganidan va undan chiqarib yuborilayotganidan shikoyat qilishar edi. Shunda Rasululloh ﷺ muhojirlarning uylari (ulardan keyin) ayollariga meros qoldirilishini buyurdilar. Keyinchalik Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) vafot etdi, xotini undan Madinadagi bir uyni meros qilib oldi.