حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْجُعَيْدُ، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَاهَا، قَالَ اشْتَكَيْتُ بِمَكَّةَ فَجَاءَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِي ثُمَّ مَسَحَ صَدْرِي وَبَطْنِي ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اشْفِ سَعْدًا وَأَتْمِمْ لَهُ هِجْرَتَهُ " .
Saʼdning qizi Oisha (rahimahalloh)dan rivoyat qilinishicha, uning otasi shunday dedi: Men Makkada kasal boʻlib qoldim. Paygʻambar ﷺ meni borib koʻrgani keldilar va qoʻllarini peshonamga qoʻyib, soʻng koʻkragimni va qornimni siladilar, soʻngra: «Allohim, Saʼdga shifo bergin va uning hijratini toʻla qilgin», dedilar.