حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ صُبَيْحٍ، حَدَّثَنِي عَمَّارٌ، مَوْلَى الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ أَنَّهُ شَهِدَ جَنَازَةَ أُمِّ كُلْثُومٍ وَابْنِهَا فَجُعِلَ الْغُلاَمُ مِمَّا يَلِي الإِمَامَ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ وَفِي الْقَوْمِ ابْنُ عَبَّاسٍ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَأَبُو قَتَادَةَ وَأَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالُوا هَذِهِ السُّنَّةُ .
Yahyo ibn Subayh (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Menga Horis ibn Navfalning ozod qilingan quli Ammor (rahimahulloh) aytib berdiki, u Ummu Kulsum bilan uning oʻgʻlining janozasida hozir boʻldi. Bola (jasadi) imomga yaqin tomonga qoʻyildi. Men buni inkor qildim. Jamoa ichida Ibn Abbos, Abu Said al-Xudriy, Abu Qatoda va Abu Hurayra (roziyallohu anhum) bor edilar. Ular: «Bu sunnatdir», dedilar.