حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ نَاجِيَةَ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ عَلِيٍّ، عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ عَمَّكَ الشَّيْخَ الضَّالَّ قَدْ مَاتَ . قَالَ " اذْهَبْ فَوَارِ أَبَاكَ ثُمَّ لاَ تُحْدِثَنَّ شَيْئًا حَتَّى تَأْتِيَنِي " . فَذَهَبْتُ فَوَارَيْتُهُ وَجِئْتُهُ فَأَمَرَنِي فَاغْتَسَلْتُ وَدَعَا لِي .
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Men Paygʻambar ﷺ ga: «Sizning qari va adashgan amakingiz vafot etdi», dedim. U zot: «Bor, otangni koʻmib kelgin, soʻng to mening oldimga kelmaguningcha hech narsa qilmagin», dedilar. Bas, men borib uni koʻmdim va u zotning oldilariga keldim. U zot menga buyurdilar, men gʻusl qildim va u zot menga duo qildilar.