حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، : أَنَّ امْرَأَةً، رَكِبَتِ الْبَحْرَ فَنَذَرَتْ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ أَنْ تَصُومَ شَهْرًا، فَنَجَّاهَا اللَّهُ فَلَمْ تَصُمْ حَتَّى مَاتَتْ، فَجَاءَتِ ابْنَتُهَا أَوْ أُخْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا أَنْ تَصُومَ عَنْهَا .
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir ayol dengizda safar qildi va Alloh uni (eson-omon) qutqarsa, bir oy roʻza tutishni nazr qildi. Alloh uni qutqardi, biroq u roʻza tutmasdan vafot etib qoldi. Shunda uning qizi yoki singlisi Rasululloh ﷺning huzuriga keldi. (U zot) unga (vafot etgan ayol) oʻrnidan roʻza tutishni buyurdilar.